maandag 21 augustus 2017

Ready, set, BAKE!

Terwijl iedereen nog lekker vakantie aan het vieren was en wij helaas alweer in de werkmodus terugvielen, was ons vaste ontspanningsmoment de herhaling van "the great British bake off".
Of nou ja, ontspannen...
Ik kan me zo voorstellen dat de buren dachten dat we een horror-film aan het kijken waren.

Stipt ging om 19.00 uur tv aan en met een bord warm eten keken we hoe de ene Brit een perfecte genoise cake maakte en dit bij een ander altijd under- of overbaked was. Hoe de karamel kristalliseerde, hoe één persoon altijd de technische opdracht verknalde en hoe door tijdsdruk uiteindelijk alles omviel of van de gebakjes afdroop. "NEEEEE !" riepen we dan met z'n tweeën. "Begin nou eens op tijd aan je chocolademokkamuntcitroenglazuur!" "Niet in de vriezer, dat doe je toch niet in de vriezer!" "sneller wapperen, het is niet op tijd afgekoeld!" "Hoezo kardemom door je gesuikerde broodjesbeslag?!" "Zet dat nou eens voorzichtig op een bord!"
Met kussens half voor de ogen durfden we de laatste minuten van de opdrachten nauwelijks te kijken: echt spannender dan de gemiddelde thriller op tv. Wat een topprogramma!

Zoals het hoort was ik er na drie afleveringen van overtuigd dat ik dat ook kon, zo'n taart bakken. Gelukkig was mijn lief jarig en was er dus een perfecte aanleiding om te bakken. Vol goede moed ging ik opzoek naar recepten. Ik had het helemaal bedacht: de perfecte taart met zelfgemaakte jam, zelfgemaakte marsepein, banketbakkersroom (uiteraard zelfgemaakt), met een zelfgemaakt cakebeslag en natuurlijk meringues op z'n Chinees, Italiaans, Deens en West-Fries. Drie verdiepingen hoog, minimaal afgewerkt met drie soorten zelfgemaakte vlinders, bloemen en teckels. Het zou een lust voor het oog worden en een ongekende smaakexplosie. Makkie!

Na drie wilde beginpogingen ben ik toch maar opzoek gegaan naar een recept voor de beginnende bakker.  Het werd een heel klein taartje, waar ik zeker drie uur mee bezig ben geweest. De jam kwam uit een pot, het beslag was te lang in de oven gebakken, de chocolade ganache wilde niet mengen en hoewel het prima smaakte, was het niet goddelijk.
Al helemaal niet double handshake waardig! Een banketbakkersdroom minder, een ervarinkje rijker, zat ik de volgende dag gewoon maar weer te kijken. Ready, set, BAAAAAAAKE!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Ik zag twee hommels!

Dit jaar heb ik er één: een goed doel! Normaal ben ik niet zo erg van goede doelen. Ik bedoel daarmee dat ik graag help, wel eens een loopje...